برای بازدید از منزلبه خیابان و محله بسیار بد نام تهران رفته ایم. آن قدر در این محله پرونده داشته ایم که، گویی « بچه این محلبم» و آدرس ها و کوچه پس کوچه ها را خوب بلدیم.تا گفت پلاک نوزده، یادم افتاد سال پیش هم آنجا پرونده ای رفته بودم. زیرزمینی پر از موش و خانه ای در آستانه تخریب.در زدیم. خانم جوانی که مادر کودک بود درب را گشود و با روی گشاده گفت، مشکلی نیست.
وارد اداره شده و کودکی را مشاهده کردم که همکارانم از خانواده ای نابسامان گرفته بودند، با هم رفیق شدیم. با این گوزن ها بازی میکرد، تا به حال این نوع بازی را ندیده بودم، نیاز به جست و خیز داشت، هوس این نوع بازی به سرم زده بود هوس آنکه جست و خیز کنم، بهار سرخوشم کرده است. گفت: «تو هم بیا سوار دیگری شو و با من مسابقه بده». مسابقه دادیم. با گوزن خودم سواری کردم